Meisje

Ik dacht haar fatsoen te leren
in het bedekken
van haar huid.

Naakt had zij staan dansen
instinctmatig
op de extase
van een zigeunerviool.

Ik riep boos
brak gratie en vervoering
een zeis
in de golving van het koren
onder de zomerbries.

Zal zij nog ooit herwinnen
haar heersen over Edens tuin
van toen zij hand noch blad behoefde
om vrij zichzelf te zijn?

 

Vorig gedicht         Volgend gedicht